Landschapsarchitect Evelien de Mey over Zonnepark Klarenbeek

Interview met Evelien, landschapsarchitect

‘Zo’n groene impuls,
daar doe ik het voor’

Zonne-energie is schone energie. Een uitstekende reden om te investeren in Zonnepark Klarenbeek. Maar het crowdfunding-project van de duurzame energiecoöperaties ERV en deA betekent ook een positieve injectie in de natuur. “Er groeide maïs, veel van hetzelfde, en het is nu een stuk gevarieerder”, vertelt landschapsarchitect Evelien de Mey. ,,De biodiversiteit verbetert. Zo’n groene impuls, dat geeft mij een goed gevoel. Daar doe ik het voor.”

Zonnepark Klarenbeek is 20 hectare groot en bestaat uit ruim 40.000 zonnepanelen die bijna 5.000 huishoudens een jaar lang van stroom kunnen voorzien. Evelien is door initiator ProWind bij het project betrokken om, zoals zij het zegt: “Het zonnepaneelveld aan te kleden.” En dat betekent niet dat ze lukraak wat struiken tussen de panelen plaatst. Een landschapsarchitect ontwerpt buitenruimte en gaat daarbij uiterst zorgvuldig te werk. Bij het woord ‘buitenruimte’ moet je overigens niet alleen denken aan bossen, weides en heuvels. Haar werkgebied begint eigenlijk als je een pand verlaat. Als je de deur achter je dichttrekt. Een landschapsarchitect richt dus niet alleen lege grasvlakten in maar wordt net zo goed ingeschakeld om straten, pleinen, parken en tuinen te verfraaien. “Past het in het landschap? Dat is één van de aspecten waar ik naar kijk”, verduidelijkt Evelien. “Ik onderzoek wat gebiedseigen is.”

“Ik onderzoek of het gebiedseigen is,” Evelien, Landschapsarchitect

Broekbosjes
“Aan de Broekstraat in Klarenbeek hebben we te maken met een nat klimaat. Er zijn grote tuinen met poelen, er ligt een sloot langs het spoor en er zijn broekbosjes. Dat zijn bosjes die permanent nat zijn. Een gebied waar bijvoorbeeld de salamander zich thuis voelt. Ik heb ervoor gezorgd dat er een verbinding is tussen die gebieden. De salamander verplaatst zich op een specifieke manier. Daarom zijn er om de zoveel meter poelen, is er voldoende schaduw en zon en zijn er flauwe oevers. Niet alleen salamanders en andere amfibieën houden daarvan, ook andere dieren profiteren van die landschapselementen, zoals vogels en insecten.”

Waar ze ook content mee is, is de keuze voor de bomen aan de Broekstraat. “Ze pal naast de panelen plaatsen kan natuurlijk niet, want bomen geven natuurlijk schaduw, maar ze komen toch ver van de straat af te staan. Dat is mooi. Ze nemen voor de bewoners het zicht weg op de panelen. Bomen zijn het meest duurzame stuk groen. Die houtwal is er straks ook nog als de zonnepanelen weer weg zijn.” Dat geldt voor veel meer elementen die de landschapsarchitect heeft bedacht. “Het groene raamwerk blijft straks achter. Dat is een positieve bijdrage aan het landschap.”

Das
De das woont ook in het gebied. Daar heeft Evelien rekening mee gehouden. “De das is gevoelig voor verandering. Er is geen dassenburcht aangetroffen maar wel een pijp. Een soort tijdelijke schuilplaats voor de das. We weten ook dat dassen niet alleen leven. Dus hebben we er alles aan gedaan om het leefgebied van die dieren te verbeteren. Er wordt maïs aangeplant, de das eet graag maïs namelijk. Maar we leggen ook heuveltjes en ruggetjes aan. De das volgt het reliëf in het landschap omdat-ie slecht ziet. Het hek om het zonnepark komt een stukje boven de grond, zodat dassen eronderdoor kunnen. Maar ook andere dieren kunnen dat doen.”

Evelien kijkt vol tevredenheid terug op haar aandeel in het project. “Tijdens het proces is het aantal zonnepanelen minder geworden en is er juist meer en meer groen bijgekomen. Dit is denk ik het best denkbare resultaat. We hebben veel groen kunnen toevoegen, grote slagen gemaakt. Dat vind ik fijn. Vooral voor de mensen die er direct mee te maken hebben.”